رستاک همیشه مرا به یاد او می اندازد. او هم مهربان و پراحساس است. ظرافت کلام را می شناسد. با حضوری گرم و خوب ...
 رستاک هم گاهی چه با سنت چای نیمه شب هم آهنگ است ...

غالبن وقتی آهنگی را برای اولین بار می شنوم، تصویری، خاطره ای در ذهنم مجسم می شود. این تصویر تا همیشه به این آهنگ الصاق می شود و هربار با شنیدنش تکرار می شود. "ته سیگار" رستاک مرا می برد به کلاس کنترل ترم 6 لیسانس، ساعت هفت و نیم صبح، کلاس الف 2 ابن سینا با آن کف شیبدار و پنجره های بزرگ و آفتابگیرش. به خاطر هزار چیز کوچک ...